„Procesy przemysłowe i ich potencjał elastyczności” pierwszy kamień milowy został osiągnięty

W ramach realizacji Pakietu roboczego nr 1 pod przewodnictwem IFF Fraunhofer osiągnięto pierwszy kamień milowy. Przygotowano raport dotyczący identyfikacji i analizy elastyczności energetycznej i możliwości optymalizacji dla MŚP. Obejmuje analizy i statystyki w obu krajach (Niemcy i Polska) dotyczące: wytwarzania energii i udziału źródeł energii, w tym ustawodawstwo, ekonomiczne i techniczne aspekty działania odnawialnych źródeł energii, zużycie energii według sektorów i gałęzi przemysłu, analiza i klasyfikacja procesów przemysłowych oraz ich cechy techniczne i ekonomiczne, a także identyfikacja elastyczności w przemyśle.

Procesy przemysłowe mogą mieć różny potencjał elastyczności w zależności od rodzaju produkcji i samych procesów. Warunki brzegowe, które należy spełnić, są złożone (dystrybucja personelu i zasobów, zależności czasoprzestrzenne i sekwencje procesów, koszty itp.). Dlatego przemysł może zaoferować elastyczność energetyczną, gdy można dostosować plany infrastruktury i produkcji, zapewniając jednocześnie cele biznesowe i warunki graniczne. Ponadto elastyczność przemysłowa jest silnie uzależniona od indywidualnych możliwości i potrzeb firmy. Możliwa jest jednak ogólna analiza potencjału elastyczności w zależności od rodzaju produkcji i ich wydajności, jak pokazano na poniższym rysunku.

Procesy zorientowane na klienta i warsztatowe to procesy dyskretne, które charakteryzują się dużą elastycznością i niską wielkością produkcji. Produkty mogą być podobne lub bardzo zróżnicowane. W zależności od podobieństwa konfiguracje i zmiany mogą być częste (w przypadku produktów niepodobnych) lub rzadkie (w przypadku podobnych produktów). Procesy warsztatowe mają obszary produkcyjne zamiast linii produkcyjnych. Jeśli zapotrzebowanie rośnie, proces można przekształcić w linię dyskretną, a pracę można zastąpić zautomatyzowanym sprzętem.

Procesy wsadowe można zaklasyfikować zarówno jako procesy dyskretne, jak i ciągłe. Całe zapotrzebowanie na produkcję może czasem zostać zaspokojone tylko przez jedną partię, a innym razem może zająć kilka partii. Powtarzalne i ciągłe procesy są bardzo znormalizowane i dedykowane. Oba mają na celu maksymalizację wielkości produkcji i mają specjalne linie produkcyjne, które wytwarzają ten sam produkt lub produkty blisko spokrewnione z tej samej rodziny. Główną różnicą jest materiał produkcyjny. Materiałami w procesach ciągłych są gazy, ciecze, proszki lub zawiesiny, podczas gdy na ogół są one stałe w procesach powtarzalnych. Produkcja jest zwykle ciągła przez cały czas. Maszyny transportowe można przyspieszyć lub spowolnić w zależności od zapotrzebowania. W tych procesach konfiguracje i zmiany są bardzo nieliczne. Chociaż ich możliwości techniczne w zakresie zapewniania elastyczności są raczej ograniczone, wysokie wielkości produkcji sprawiają, że są atrakcyjne dla zarządzania popytem.